137سر، بويژه براى اعراب كه دستخوش نخوت جاهلى بودند، نوعى انكسار و ريختن غرور به حساب مىآمد و شايد، حال نيز چنين باشد. لذا مىبينيم هنگامى كه «ابن ابى العوجاى دهرى» با امام صادق عليه السلام در مسجدالحرام به مناظره پرداخت و محكوم و سرشكسته پيش رفقايش برگشت و آنها وى را سرزنش كردند كه در مجلس جعفر بن محمد عليهما السلام اينگونه پست و حقير شد، او چنين گفت: «اين فرزند كسى است كه سرهاى اين جمعيت را تراشيده است!». 1كسى ديگر نمىتوانست و نمىتواند، اين جمعيت را به تراشيدن سرهايشان وادارد. اين تنها خدا و نفوذ كلام پيامبر اوست كه توانسته غرور و نخوت اين خلق را درهم بشكند.
به صفا و مروه مىرويم بازهم اين خضوع و بندگى و بيرون ريختن باد غرور از سرها را مىبينيم. آنگاه كه حاجيان هرولهكنان سعى مىكنند و نفسزنان به تكبير و تهليل مىپردازند و از روح كبريايىطلبى انسانها و امتيازات و مشخّصات كوچكترين اثرى نمىبينيم. از اين رو امام صادق عليه السلام «مسعىٰ» را محبوبترين مكانها نزد خداوند خوانده است؛ چرا كه هر جبارى در اينجا ذليل و حقير مىشود؛ «و انّما صارَ المَسعىٰ أحبَّ البِقاعِ إلى اللّٰهِ لأنّه يَذِلُّ فيه كلُّ جبارٍ». 2
از اين رو كسى كه آهنگ حج دارد، بايد خود را از كبر و استكبار مبرّا سازد كه در اين كوى، شكسته دلى مىخرند و بس. امام صادق عليه السلام فرمود:
«آن كس كه آهنگ اين خانه كند و براى حج يا عمره بيايد و از تكبر و خودبينى مبرّا باشد، برمىگردد در حالى كه از گناهان پاك شده، همانند