122چنين نيايش كرد: فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّٰاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ ¹ «بار خدايا! دلهايى را از مردم به‌سوى آنان متمايل گردان...»

بدينسان، بيت‌اللّٰه، مرجع و مأمن و محور و نقطه جمع مردم است كه در عبادت رو به سوى آن دارند و براى طواف و زيارت بر گِرد آن مى‌گردند و در كنار آن آرامش دل مى‌جويند و بالاخره زندگى و مرگشان به سوى آن است؛ وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً... ² «و آنگاه كه آن خانه را مرجع و مأواى مردم و مركز امن قرار داديم...»

دعوت حج نيز شامل عموم مردم است كه در صورت استطاعت، به سوى آن بشتابند؛ وَ لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطٰاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً ³در اين همايش بزرگِ بين‌الملل اسلامى، عموم انسانها دعوت شده‌اند؛ از هر طبقه و نژاد و تبار و با هر زبان و رنگ، اما با عقيده و آرمان واحد. مقيم و مهاجر در آن يكسانند؛ سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ ⁴اين خانه به مردم تعلق دارد، خانه براى مردم و اين شهر منطقۀ آزاد اسلامى است كه آن را حاجب و دربانى نيست و نبايد باشد. از اين رو در گذشته، خانه‌هاى مكه درب نداشته و به روى حج‌گزاران باز بوده است و ائمه طاهرين عليهم السلام توصيه فرموده‌اند كه كسى از حجاج بيت‌اللّٰه در برابر سكونت در خانه‌هاى مكه چيزى نگيرد و خانه‌هايشان را تبرّعاً در اختيار مهمان‌هاى خدا قرار دهند و براى خانه‌هاى مكه درب نهاده نشود تا اين حق براى زائران محفوظ بماند.