54ميشود و ديگرى به انتقام. يكى در صورتى كه گناهى مرتكب شود، غمگين مىشود و ديگرى با از دست دادن سرمايهاى ناچيز.
در نظام ارزشى اسلام، هر چيزى زمانى مطلوب است كه در مسير كمال و سعادت انسان باشد. پيامبر و ائمه معصومين(عليهم السلام) همواره مىكوشيدند به شادىهاى مردم جهت و هدف بدهند. پيامبر اكرم(ص) روزى كه از مكه به مدينه هجرت كرد، متوجه شد كه مردم مدينه همه ساله دو روز را عيد مىگرفتند و به تفريح و جشن مىپرداختند. پيامبر پرسيد: اين دو روز چه ويژگى و مناسبتى دارد؟ گفتند: ما در دوران جاهليت، اين دو روز را در شادى و جشن سپرى مىكرديم.
رسول خدا(ص) فرمود: «خداى سبحان بهتر از اين دو روز را براى شما آورده و آن، عيد فطر و عيد قربان است». 1
از اين رهگذر، عيد و شادى مؤمن، همان لحظههايى است كه بر شيطان و نفس خود چيره مىشود و عزاى او، روزى است كه به گناه گرفتار آيد.
پنج - توكل بر خدا، عامل شادمانى
توكل بر خداوند، آدمى را به منبع قدرتى بىپايان پيوند مىدهد و خود، از عوامل پديدآورندۀآرامش و شادى در قلب انسان است.