62بايد مُحل شده و از احرام بيرون بيايند».سپس فرمود:«اگر من نيز مى‌دانستم چنين فرمانى از جانب خداوند متعال مى‌رسد،همراه خود قربانى نمى‌آوردم؛بنا بر اين هر كس همراه خود قربانى آورده،جايز نيست از احرام خارج شود تا وقتى كه قربانى به منا برسد».سراقة بن خثعم كنانى گويد:از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيدم كه آيا اين حكم تنها براى امسال است يا هميشگى است؟ آن حضرت فرمود:اين حكم هميشگى است. ¹

پرسش: از ديدگاه قرآن كريم جايگاه«حاجّ»و«معتمر»(حج گزار و عمره گزار) چگونه است و به چه شرطى شايسته تكريم الهى است؟

پاسخ: خداوند سبحان،درباره زيارت‌كنندگان خانه خود مى‌فرمايد: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تُحِلُّوا شَعٰائِرَ اللّٰهِ وَ لاَ الشَّهْرَ الْحَرٰامَ وَ لاَ الْهَدْيَ وَ لاَ الْقَلاٰئِدَ وَ لاَ آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوٰاناً» ²مقصود از «آمِّينَ الْبَيْتَ» در آيه كسانى هستند كه قصد زيارت خانه خدا را دارند ³،اهميت زائران خانه خدا،چه براى حج،چه براى عمره،به حدى است كه برخى مفسران و فقها جمله را عام و شامل غير مسلمانان نيز دانسته و گفته‌اند اگر مشركان هم به قصد زيارت خانه خدا بيايند،نبايد برايشان مزاحمت ايجاد شود. ⁴حاجى از اوان عزم بر زيارت،جزء لبيك گويان به نداى خداى متعال قرار مى‌گيرد؛از اين رو زائر بيت اللّٰه الحرام از هنگامى كه تهيه مقدّمات سفر مى‌كند و در مبادى خروجى و ورودى و نيز در ارائه خدمات به او و همچنين هنگام خريد و فروش و مانند آن،در طول سفر حج و عمره،توهين و ايجاد مشكلات براى وى جايز نيست.

از آنجا كه خطاب ياد شده عام است،خود حج گزار نيز مكلف است ارج و حرمتى را كه خداوند برايش نهاده،پاس بدارد و از اعمال وهن‌آميز بپرهيزد.البته روشن است