178رسيد و حق بندگى را رعايت كرد به مقام ربّ دست مىيابد و مىتواند در هستى تصرف كند.
امامصادق عليه السلام مىفرمايد:«عبوديت و بندگى جوهر و اصلى است كه كنه و ذات آن ربوبيت است». 1پس آنچه در عبوديت نباشد در ربوبيت يافت مىشود و آنچه در ربوبيت پنهان و مخفى است به وسيلۀ عبوديت مىتوان به آن رسيد.
سفر حج يك سفر معنوى و دينى است كه از آغاز تا پايان آن عبادت و بندگى خداست؛چنان كه در روايت آمده است كه«حجگزار از زمانى كه خانهاش را به قصد حج ترك مىكند تا زمان بازگشت،مانند كسى است كه در اين مدت به گرد كعبه طواف مىكند». 2پس لازم است حجگزار اين سفر را با قصد قربت و نزديك شدن به خداوند عزوجل آغاز نمايد و از هنگام خروج از خانه تا بازگشت به پروردگار توجه داشته باشد؛چنان كه قرآن كريم مىفرمايد:
«وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّٰهِ» 3
حج و عمره را براى خدا به اتمام برسانيد.
لذا در كنار خانه خدا زمينه بسيار مناسبى براى رسيدن به عبوديت وجود دارد.البته سزاوار است حجگزار هميشه با طهارت باشد و در طول سفر خود هميشه وضو داشته باشد،به ويژه در مكه مكرمه و مدينه منوّره؛زيرا اين دو مكان حرم خدا و حرم حبيب خدا و پيامبر برگزيدۀ خداست.طهارت و وضوى عبد،باعث جلب محبت خداوند تبارك و تعالى است چنان كه مىفرمايد:
«وَ اللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ» 4
خداوند پاكيزگان را دوست دارد.