143محيط يك محيط عبادى،خلوص و ترك لذت‌هاى مادى است. ¹و سخن آخر اينكه آن مفاهيم اصطلاحى و اين پيام،هيچ ارتباطى به برگزارى مراسم برائت از مشركان ندارد.

بنا بر اين جدال و فسوق هيچ كدام از مصاديق برائت نيست و اين دو از نظر مفهوم ومصداق و احكام كاملاً متغايرند.اعلان برائت به معناى بيزارى،ابراز تنفر و انزجار از كفار و مشركان و مفسدان است كه قرآن كريم پايه گذار آن بوده و سنّت نبوى سند غير قابل انكارى بر مشروعيت و ضرورت آن است ²و اين يكى از سفسطه‌هاى عوامل ارتجاع است كه اعلان برائت از دشمنان اسلام در موسم حج را با جدال در حج قلمداد كرده‌اند.هر چند توطئه‌ها و تحريم‌هاى مشركان گاهى سبب مشكلاتى مى‌شود،امّا اولاً آنچه در آيه 217 سوره بقره مطرح شده،ترك جنگ در چهار ماه از ماه‌هاى قمرى است،تا مجالى براى تفكر و انديشه،به وجود آيد و اين خود،نشانۀ روح صلح‌طلبى اسلام است و مراسم برائت از مشركان حركتى نمادين براى اتحاد صفوف مسلمانان و پاى بندى به اصل تولّى و تبرّى،يعنى دوستى با دوستان خدا بيزارى جستن از صف مشركان و كافران است كه از فروع اسلام بوده و انجام آن پى گرفتن اهداف سياسى كنگره عظيم جهانى مسلمانان است.چنين حركتى،داراى رويكردى اعتقادى است و ارتباطى به مسئلۀ جنگ ندارد تا گفته شود با آيه شريفه ياد شده،متعارض و ناهماهنگ است؛البته اگر سخن از جنگ هم باشد،اعلام مى‌كند كه پس از پايان ماه‌هاى حرام با آن‌ها بجنگيد،نه در ماه ذى‌حجّة. ³ثانياً،اعلام بيزارى از مشركان در حج،به صراحت در قرآن مطرح شده است؛از اين رو،اين حركت مسلمانان،مورد تأييد قرآن كريم است.آنجا كه قرآن مى‌فرمايد: