64بن اثاثه و حَمْنَه دختر جَحْش. گويند پيامبر دستور داد حسان، مِسْطَح و حَمْنَه را كه صريح بهتان زده بودند حد زدند ولى واقدى 434/2 مىگويد: قول صحيحتر نزد ما آن است كه آنان را حد نزدند.
صفوان بن مُعَطَّل كه بعدها معلوم شد نمىتواند با زنان آميزش كند به سبب بهتانى كه حسان به او زده بود شمشيرى به وى زد و او را مجروح ساخت. رسول خدا از حسان خواست تا از صفوان صرفنظر نمايد و او را قصاص نكند. پيامبر(ص) در مقابل پذيرش اين درخواست نخلستانى به حسان داد و سيرين كنيز مصرى را كه مُقَوْقِس پادشاه مصر به آن حضرت هديه داده بود به او بخشيد.
ماجراى افْك به اين صورت در اكثر منابع اهل سنت و تعدادى از منابع شيعى آمده است، با اين وصف برخى از علما و مفسران شيعه از جمله على بن ابراهيم قمى 99/2 منكر اين مطلب هستند و مىگويند ماجراى افك درباره ماريه قِبْطِيه بوده است.
البته بر هر دو قول يك اشكال تاريخى به طور مشترك وارد است، قول مشهور مىگويد پيامبر، سيرين را به حسان بخشيد و حال آنكه سيرين را پادشاه مصر در سال هفتم به پيامبر(ص) اهدا كرد. مگر گفته شود كه ماجراى افك تا سال هفتم ادامه داشته كه اين خلاف ظاهر نصوص است. به قول غيرمشهور نيز همين اشكال وارد است كه ماريه قبطيه را هم پادشاه مصر در سال هفتم به پيامبر هديه كرد. مگر پاسخ داده شود كه داستان افك و ماجراى ماريه در سال هفتم بوده، اين نيز خلاف مشهور است كه مىگويند نزول سوره نور هم زمان با جنگ بنىمصطلق بوده است. گرچه به گفته علاّمه طباطبايى در الميزان 104/15 ظاهر آيه