43524/2 گويد: مجموع اسيران از زن و بچه هزار نفر بودند. پيامبر دستور داد در تقسيم و نيز فروش بين كودكان و مادرانشان جدايى نيفتد. اگر مادرى داراى فرزند كوچك بود او را همراه فرزندش به مشركان عرب، يهوديان مدينه و تيماء و خيبر مىفروختند ولى اگر كودك نابالغى بىمادر بود او را فقط به مسلمانان مىفروختند.
آيات بيست و شش و بيست و هفت سوره احزاب درباره جنگ بنىقريظه نازل شد. خداوند در آن دو آيه مىفرمايد: «كسانى از اهل كتاب را كه از مشركان حمايت كرده بودند از قلعههاىشان فرود آورد و در دلهاشان هراس افكند. گروهى را مىكشتيد و گروهى را اسير مىكرديد و زمين و ديار و اموالشان را و نيز سرزمينى را كه بر آن گام ننهاده بوديد نصيب شما ساخت و خدا بر هر چيز تواناست».
بدينسان مدينه از لوث يهوديان پاك شد و قريش متحد بسيار خوبى را از دست داد و حكومت رسول خدا(ص) از خطر بسيار بزرگى رهايى يافت. اعدام دستهجمعى يهوديان بنىقريظه را سيرهنويسان، مورخان و مفسران متقدم و متأخر نوشتهاند و بين آنان مشهور و معروف بوده و بر آن اجماع دارند ولى برخى از نويسندگان معاصر در صحت آن تشكيك و بدون ارائه دليل معتبر قضيه را انكار كردهاند. نگارنده اين موضوع را در كتاب فريادى به بلنداى تاريخ عنوان كرده و پاسخ شبهات آن را به تفصيل داده است.
دوران تثبيت قدرت