126كرد.
يهوديان به رسول خدا(ص) عرض كردند ما صاحبان اين نخلها هستيم و به اصلاح امور و آبادى آنها آگاهتريم، حاضريم در اينجا بمانيم و براى شما كار كنيم. پيامبر به اين شرط پذيرفت تا هر زمانى كه حضرت بخواهد بمانند و هر وقت نخواست كوچ كنند و بروند.
يهوديان كه پيمانشكنى و تزوير و خيانت طبيعت ثانوى آنان شده بود، به جاى آنكه از رسول خدا(ص) به پاس عفو و گذشت و آزادى اسيران و اسكان دادن آنان در سرزمين مسلمانان تشكر و قدردانى كنند، طى توطئهاى خطرناك و ناجوانمردانه طرح قتل حضرت را ريختند و سم كشنده تبآورى تهيه كرده و آن را در غذايى ريخته و به وسيله زنى براى ايشان فرستادند. رسول خدا(ص) سريع حِجامت كرد تا از اثر زهر كاسته شود. با اين وصف بعدها مىفرمود اثر آن سم هر سال در بدن من عود مىكند.
فدك دهكدهاى آباد و داراى سرزمين حاصلخيز و نخلستانها و باغهاى زيبا بود كه در نزديكى خيبر قرار داشت. سرزمين فدك چون بدون لشكركشى و جنگ فتح شده بود از اموال خالصه آن حضرت بهشمار مىآمد و متعلق به خود ايشان بود. رسول خدا(ص) فدك را در قبال مهر حضرت خديجه كه بنا بر قول مشهور خود خديجه پرداخته بود به دخترش حضرت فاطمه(س) بخشيد. فدك بعدها پس از رحلت رسول خدا رنگ سياسى به خود گرفت و در طول تاريخ فراز و نشيبهاى زيادى پيدا كرد.
غزوه وادى القرى
: رسول خدا(ص) پس از فتح خيبر و فراغت از كارهاى آن رهسپار وادِى الْقُرى شد. وادى القرى منطقهاى بود متشكل از روستاهاى زياد و نزديك به هم در حدود پنجاه فرسخى شمال مدينه كه