127ساكنان مناطقى از آن يهودى بودند. رسول خدا(ص) ايشان را محاصره كرد و سپس به پذيرش اسلام فرا خواند. يهوديان وادى القرى نپذيرفتند و روز نخست به جنگ با مسلمانان پرداختند كه طى آن ده نفر از جنگاورانشان به ميدان آمدند و به دست على(ع) و ابودجانه انصارى و زبير بن عَوّام كشته شدند. سرانجام اوايل روز دوم كه تازه آفتاب طلوع كرده بود تسليم شدند. بدينسان بود كه يهود در جزيرة العرب سركوب شد و ديگر چندان خطرى از ناحيه آنان احساس نمىشد. پس از فتح خيبر و مناطق وابسته به آن و تنظيم امور آنها رسول خدا و سپاه اسلام به مدينه بازگشتند.
همانگونه كه در صلح حديبيه گذشت مشركان قريش در ذىالقعده سال ششم هجرت مانع انجام عُمره پيامبر و مسلمانان شدند.
رسول خدا(ص) در ذىالقعده سال هفتم تصميم گرفت عمره سال گذشته را قضا كند. رسول خدا در حالى كه بر شتر قَصْوا سوار بود و مسلمانان شمشير بسته اطراف آن حضرت را گرفته بودند وارد مكه شد. سواره طواف كرد و با عصاى خود حجرالاسود را استلام نمود، مسلمانان هم همراه آن حضرت طواف كردند. سپس سعى بين صفا و مَرْوَه نمود و در مَرْوَه قربانى كرد و سرش را تراشيد و از احرام خارج شد.
پس از جنگ احزاب عمرو عاص كه در عرصه تزوير و شيطنت بسيار قوى و زبانزد عرب بود آيندهنگرى نمود و خود را براى تسليم به رسول خدا آماده ساخت. او در بين راه به خالد بن وليد برخورد كه او هم براى تسليم شدن و پذيرش اسلام به مدينه مىرفت.