120پرداختند كه طى آن ده نفر از جنگاورانشان به ميدان آمدند و به دست على(ع) و ابودجانه انصارى و زبير بن عَوّام كشته شدند. هر يك از آنان كه كشته مىشدند پيامبر بقيه را به اسلام دعوت مىكرد، پس از نماز نيز آنان را به اسلام دعوت كرد. سرانجام اوايل روز دوم كه تازه آفتاب طلوع كرده بود تسليم شدند. حضرت چند روز در آنجا ماند و بر يهوديان ترحم كرد، زمينها و نخلستانهاى آنان را همانند خيبر در اختيار خود آنان گذاشت و ايشان را عامل حكومت اسلامى مدينه در آن سرزمين قرار داد. چون خبر سرگذشت خيبر، فدك و وادى القرى به يهوديان تَيماء رسيد آنان نيز با رسول خدا(ص) صلح كردند و متعهد شدند كه جِزْيه بپردازند. بدينسان بود كه يهود در جزيرة العرب سركوب شد و ديگر چندان خطرى از ناحيه آنان احساس نمىشد. پس از فتح خيبر، فدك و مناطق وابسته به آن و تنظيم امور آنان رسول خدا و سپاه اسلام به مدينه بازگشتند.
عمرة القضاء
همانگونه كه در صلح حديبيه گذشت مشركان قريش در ذىالقعده سال ششم هجرت مانع انجام دادن عُمره پيامبر و مسلمانان شدند. به روايت واقدى 731/2 رسول خدا(ص) در ذىالقعده سال هفتم تصميم گرفت عمره سال گذشته را قضا كند. به دستور آن حضرت تمامى كسانى كه در حديبيه شركت داشتند در اين سفر حاضر شدند تا عمره خود را قضا نمايند. گروهى غير ازآنان نيز براى عمره آماده شدند كه