96مهاجران به حبشه فرستادهاند، قصيده شيواى ذيل را در مدح و تمجيد شهريار حبشه سرود و او را به حمايت از مهاجران و عدم استرداد آنان ترغيب و تشويق كرد:
أَلا لَيْتَ شِعْرِي كَيْفَ فِي النَّأيِ جَعْفَرٌ
هان! اى كاش مىدانستم جعفر در آن سرزمين دوردست با عمرو دشمنترين دشمن خويشاوندان در چه حالى است؟!
آيا الطاف نجاشى به جعفر و يارانش رسيد يا آنكه افراد فتنهانگيز مانع شدند؟!
اى شهريار حبشه بدانكه همانا تو بزرگوارى و از هر پيرايه زشت منزهى، پس كسى كه به تو پناه آورد نزد تو سختى نمىبيند.
بدانكه خداوند به تو مقام بلندى عنايت كرده و تمامى وسايل خير در تو جمع شده است.
تو سرچشمه سخاوت و درياى كرم و بخششى كه سود آن به دوست و دشمن مىرسد.
سخنان تاريخى جعفر
ابن اسحاق 358/1 گويد: فرستادگان قريش وارد حبشه شدند و ابتدا با وزيران نجاشى جلسهاى ترتيب دادند و توصيههاى قريش را عملى