104اوايل سال هفتم بعثت نوشته شد. نويسنده آن منصور بن عِكْرِمَه بود كه بعدها دستش فلج گرديد.
حماسه بزرگ شعب ابوطالب
ابن اسحاق 377/1 گويد: هنگامى كه خبر انعقاد عهدنامه بىمهرى و ستمگرانه به ابوطالب رسيد مجدداً حمايت بدون قيد و شرط خود را از پيامبر اعلام كرد و در قصيدهاى مفصل و كوبنده چنين گفت:
أَلَم تَعْلَمُوا أَنَّا وَجَدْنا مُحَمَّداً
آيا نمىدانيد كه ما محمد را مانند موسى پيامبرى يافتيم كه نامش در كتابهاى پيشين نوشته شده است.
به پروردگار كعبه سوگند ما هيچ گاه احمد را به سبب مشكلات و سختىهاى دوران تسليم شما نخواهيم كرد.
سپس به تمامى افراد قبيله بنىهاشم و بنىعبدالمطلب، مسلمان و كافر كه به جز ابولهب چهل مرد بودند دستور داد تا اسباب و اثاث خود را جمع كنند و به درهاى در نزديكى كعبه كه بعدها به شِعْب ابوطالب معروف شد پناه ببرند و شبانهروز مراقب حفظ جان رسول خدا(ص) باشند تا قريش به او دست نيابند و گفت اگر خارى به چشم محمد برود شما را مؤاخذه خواهم كرد، تمامى ما يكى پس از ديگرى بايد بميريم تا آنان بتوانند به او دسترسى پيدا كنند.
ابوطالب رادمرد عرب و قهرمان بنىهاشم حماسه بزرگى در شعب آفريد كه در طول تاريخ بشر نمونه ندارد. شيخ بطحا با