89مگر عده اندكى كه خدا خواسته است.

وجوب خردمندي در دعوت به حق

مدارا و ملاطفت و خوددارى از خشونت، عامل مهمى در قبول حق و گردن نهادن به آن است. لذا وقتى مسلمانى را امر به معروف و نهى از منكر و نصيحت مى‌كنيم، بايد اين اصل را در نظر بگيريم. اين كار بايد با لحنى نرم و توأم با فروتنى صورت گيرد. مدارا با هر چيزى كه همراه شود، آن را زيبا جلوه مى‌دهد و از هر چيزى گرفته شود، آن را زشت و مشوه مى‌سازد و اين سخن پيامبر خداست.

خداى متعال نيز به پيامبرش مى‌فرمايد:

( فَبِمٰا رَحْمَةٍ مِنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ) (آل عمران: 159)

پس به بركت رحمت الهى، با آنان نرمخو و مهربان شدى و اگر تندخو و سخت دل بودى، قطعاً از پيرامون تو پراكنده مى‌شدند.

نهي از تفرقه و اختلاف

خداى متعال مى‌فرمايد:

( وَ لاٰ تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَهُمُ الْبَيِّنٰاتُ ) (آل عمران: 105)

مانند كسانى نباشيد كه متفرق شدند و بعد از آمدن آيات