67عُجب شد، ابليس بود كه خود را بهتر از آدم ديد و نسبت به اعمالش دچار غرور گرديد و البته سرمايه و موجودى فراوانى داشت و در اين وادى كوشش‌هاى بسيار كرده بود. امام قرطبى مى‌گويد:

ابليس از نگاهبانان بهشت و رئيس فرشتگان آسمان دنيا بود و بر آسمان و زمين سلطنت داشت. او در شمار فرشتگانى بود كه از بيشترين تلاش و بالاترين علم برخوردار بودند و اداره ميان آسمان و زمين بر عهده او بود. ازاين‌رو بدين واسطه براى خود شرافت و عظمتى ديد و همين، او را به كفر و نافرمانى از خدا دچار كرد و خدا او را به صورت شيطانى رانده شده، مسخ نمود. ازاين‌رو اگر گناه كسى از جنس غرور بود، به او اميد خير نداشته باشيد. خطاى آدم(ع) معصيت بود، ولى خطاى ابليس غرور و تكبر بود. ¹

همين عُجب ابليس بود كه باعث شد خودش را ببيند و بگويد:

( أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نٰارٍ )؛ «من از آتش آفريده شده‌ام و از او بهترم» (اعراف: 12) و باعث شد كه آدم را به چشم حقارت بنگرد و بگويد: ( وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ )؛ «و او را از گل آفريده‌اى». (اعراف: 12) بدين جهت تكبر نمود و در سلك كافران آمد؛ چنان‌كه خداى تعالى مى‌فرمايد:

( وَ إِذْ قُلْنٰا لِلْمَلاٰئِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاّٰ إِبْلِيسَ أَبىٰ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كٰانَ مِنَ الْكٰافِرِينَ ) (بقره: 34)