102110/5) و نيز مسلم در «كتاب الزكاة» (باب ذكر الخوارج و صفتهم، 111/3) نقل كردهاند.
عمرو بن مرّه جهنى گفت: مردى به خدمت رسول خدا صلى الله عليه [و آله] و سلم آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! اگر به يكتايى خدا و پيامبرى تو شهادت دهم و نمازهاى پنجگانه را بهجا آورم و ماه رمضان را روزه بگيرم و در آن، به شبزندهدارى بپردازم، از چه گروهى خواهم بود؟ حضرت فرمود: «از صديقين و شهدا خواهى بود».
اين حديث را شافعى در ترتيب المسند (باب الايمان و الاسلام، 13/1) و احمد در مسند (432/5) نقل كردهاند.
انس مىگويد:
وقتى پيامبر به غزوهاى مىرفت، پيش از پگاه حمله نمىكرد. بامداد اگر صداى اذان مىشنيد، دست به حمله نمىزد؛ ولى اگر صداى اذان نمىشنيد، حمله مىكرد و ما شبهنگام به خيبر رسيديم.
اين حديث را بخارى در «كتاب الجهاد و السير» (باب دعاء النبى الناس الى الاسلام و النبوه...) 5/4) نقل كرده است.
همچنين از انس نقل شده كه رسول خدا صلى الله عليه [و آله] و سلم هميشه پس از طلوع فجر حمله مىكرد و به صداى اذان گوش مىداد. اگر صداى اذان مىشنيد، دست به حمله نمىزد و در غير اينصورت، حمله مىكرد. روزى شنيد كه مردى مىگويد: الله اكبر، الله اكبر. رسول