62را نميدادند و از هيچ كار زشتى روى گردان نبودند.

بسيارى از مردم، از روى شرم و آزرم به گناه آلوده نميشوند و بر اثر حيا، ترس از رسوايى و بيزار شدن ديگران از آنان، از گناه دست مى‌كشند. دست زدن به برخى از گناهان، موجب از ميان رفتن پرده‌هاى حيا مى‌شود. امام سجاد(ع) در اين‌باره مى‌فرمايد:

الذُّنُوبُ الَّتِي تَهْتِكُ الْعِصَمَ شُرْبُ الْخَمْرِ وَ اللَّعِبُ بِالْقِمَارِ وَ تَعاطِي مَا يُضْحِكُ النّاسَ مِنَ اللَّغْوِ وَ الْمِزاحِ وَ ذِكْرُ عُيُوبِ النّاسِ وَ مُجالَسَةُ أَهْلِ الرَّيْبِ. ¹

گناهانى كه پردهها را ميدرد، نوشيدن شراب، قماربازى، رد و بدل كردن سخنان لغو و شوخى براى خندان مردم، بيان عيوب مردم و هم‌نشينى، با انسان‌هاى بدنام است.

امام صادق(ع) نيز به نقل از رسول خدا(ص) مى‌فرمايد:

لا يَزالُ العَبدُ في فُسحَةٍ مِنَ اللهِ حَتّى يَشرَبَ الخَمرَ فَإذا شَرِبَها خَرَقَ اللهُ عَنهُ شِربا لَهُ و كانَ وَليُّهُ وَ اخُوهُ ابليسُ، سَمعُهُ وَ بَصَرُهُ وَ يَدُهُ وَ رِجلُهُ يَسُوقُهُ الى كُلِّ شَرٍّ وَ يَصرِفُهُ عَن كُلِّ خَيرٍ. ²

بنده خدا تا شراب نخورده، پيوسته در كنف حمايت و آمرزش خداست. چون شراب خورَد، پردهاش را ميدرد و در آن حال،