46رشحه‌اى از بهشت درون خود دارد. كعبه اين عظمت را از خدا دارد. گفتگويى است ميان كعبه و خدا:

«چهار هزار سال آن كعبۀ معظم را بتخانۀ آذرى ساخته بودند تا از غيرت نظر اغيار به خداوند خود بناليد كه: پادشاها مرا شريف‌ترين بقاع گردانيدى، و رفيع‌ترين مواضع ساختى، بيت الحرام نام من نهادى و امن و امان خلق در من بستى. پس به بلاى اين اصنام مبتلا كردى. از بارگاه جبروت بدو خطاب رسيد كه: آرى چون خواهى كه معشوق صد و بيست و چهار هزار طهارت باشى و خواهى كه همۀ اوليا و صدّيقان و طالبان را در راه خود بينى و آن را كه خواهى به ناز در كنار گيرى، و صد هزار ولىّ و صفىّ را جان و دل در راه خود به تاراج دهى كم از آن نباشد كه روزى چند در بلاى اين اصنام بسازى، و صفات صفا و مروه را در بطش قهر فروگذارى. سنت ما چنين است، كسى را كه روزى دولتى خواهد بود، نخست او را از جام قهر شربت محنت چشانيم. خواست ما اين است و بر خواست ما اعتراض نه، و حكم ما را مردّ نه، وضع ما را علت نه: نفعل ما نشاء و نحكم ما نريد.» ¹در تفسير كشف الاسرار دربارۀ بيت معمور به نكاتى جالب برمى‌خوريم: ²«بيت معمور خانه‌اى است در آسمان هفتم كه به حذاء ³ عرش الهى بنا شده است، حرمت آن در آسمان مانند حرمت كعبه است