192
«مَاءُ زَمْزَمَ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ سُقْمٍ وَ أَمَانٌ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ وَ حَزَنٍ». 1«آب زمزم هر دردى را شفا مىدهد و از هر بيم و اندوهى ايمن مىدارد.»
اگر انسان از خوف و حزن مبرا شود، ولى خدا مىگردد، زيرا از ويژگىهاى اولياى خدا اين است كه نسبت به آينده خائف نيستند و از گذشته هم حزنى در دل ندارند: «أَلاٰ إِنَّ أَوْلِيٰاءَ اللّٰهِ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ». 2
از آنجا كه آب زمزم جايگاه و تأثير ويژهاى دارد، يكى از سنتهاى پيامبر صلى الله عليه و آله اين بود كه مىخواست آب زمزم را برايشان هديه بياورند. رسول خدا از اين آب مىنوشيد و زمانى كه در مدينه بود آن را به عنوان هديه مىپذيرفت. امام باقر عليه السلام فرمود:
«كٰانَ النَّبِيُّ يَسْتَهْدي مِنْ مٰاءِ زَمْزَمَ وَ هُوَ بِالْمَدينَةِ» 3 ؛
«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وقتى در مدينه بود درخواست مىنمود كه از آب زمزم برايش هديه بياورند.»