193
سرّ تقصير
بر عمره‌گزار واجب است پس از اتمام سعى، تقصير كند؛ يعنى قدرى از ناخن‌ها يا مقدارى از موى سر يا شارب يا ريش خويش را بزند.
اين عمل از واجبات و عبادات حج و عمره است و بايد با نيتى پاك و خالص انجام گيرد.
زائر بعد از آنكه سعى خويش را انجام داد، همانند انسانى است كه به ديار معشوق بازگشته، نورانى شده و از تمامى گناهان پاك و مبرا شده است. او به ميهمانى خدا رفته و با كوله بارى از خوبى‌ها، نيكى‌ها و زيبايى‌ها بازگشته است. او تولدى دوباره يافته، حياتى مجدد پيدا كرده و اينك انسانى ديگر شده است.
خداوند مى‌خواهد اين تغيير و تحول را با علامتى در بدن او نشان دهد لذا امر كرده است كه بخشى از بدن خويش را جدا كند. مو نشانۀ زيبايى است.
خدا خواسته است انسان از زيبايى ظاهرى بكاهد و سيرتى زيبا بيابد، درونش نورانى شده از نعمت‌هاى الهى بهره‌مند شود. خدا خواسته كه انسان جمال خويش را به پاى جمال او قربانى كند، از درون خود روزنه‌اى به سوى نور معرفت پيدا كند، در پايان اين راه و در آخرين مرحلۀ اين هجرت طولانى