145خداوند با دعاى بندهاش غم و اندوه را از او برطرف، قلبش را شاد و توانگرى را نصيب او مىكند و حتى دعاى او در حق فرزندانش اجابت خواهد شد. اين وحى خدا به حضرت آدم است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«آدم هنگامى كه فرود آمد، هفت بار كعبه را طواف كرد. سپس در مقابل در كعبه دو ركعت نماز خواند ؛ آنگاه به ملتزم آمد و چنين گفت: «خدايا! تو نهان و آشكارم و آنچه را كه در دل و نزد من است مىدانى پس پوزشم را بپذير و گناهانم را ببخشاى.
نيازم را مىدانى، پس خواستهام را عطا كن. خداوندا! از تو ايمانى مىخواهم كه همنشين دلم باشد و يقين راستين تا آنكه بدانم جز آنچه برايم نوشتهاى، به من نخواهد رسيد و رضا به آنچه بر من حكم كردهاى. خداوند به او وحى كرد اى آدم! دعاهايى كردى و من اجابت كردم. اينگونه دعا را هيچ يك از فرزندانت نخواهد كرد مگر آنكه اندوهها و گرفتارىهايش را برطرف سازم و آنچه از دست داده، كفاف كنم ؛ تهيدستى را از قلبش بيرون كنم و توانگرى را ميان دو چشمش قرار دهم و در پى تجارت هر تاجرى براى او تجارت كنم (و سود دهم) و دنيا به حالت خوار سراغ او آيد، هر چند خودش آن را نخواهد». 1آنگاه كه انسان بيمار باشد و براى درمان درد خود دعا كند، خداوند به بركت كعبه، ركن، حجر و ملتزم، بيمارى او را شفا داده، درد او را درمان خواهد نمود. رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«بَيْنَ الرُّكنِ وَ الْمَقام مُلْتَزَم مَا يَدْعو بِهِ صَاحَبُ عَاهَة إِلاّ بريء» ؛ 2