179در برابر يك شخصيّت بزرگ و باعظمت اسلامى، قرار گرفته است كه به موجب آيۀ كريمه ( )؛ «هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند، مردگانند؛ بلكه آنان زندهاند و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند.» (آل عمران: 169) نمرده؛ بلكه زنده جاويد است.
كدام شهيد در پيشگاه خداى متعال، قدر و منزلتى عظيمتر و جايگاهى والاتر از حسين بن على(ع)، سرور شهيدان و پدر امامان پاك و معصوم و نيز از اصحاب و ياران با وفاى آن حضرت، دارد؟ البته اينان، شهيدانى هستند كه غير از شهداى بدر - همان كسانى كه جان خود را فداى تثبيت و استقرار پايههاى دعوت اسلام كردند - نظير و همتا ندارند.
مناسك و برنامههاى زيارت حائر مقدس به دو بخش تقسيم مىشود: يك بخش به خودسازى و پرورشجان و روان و آزادسازى آن، از قيد و بندهاى مادّى و تمايلات نفسانى و چنگ زدن به الگوهاى متعالى اسلام، اعمّ از كسب خُلق و خوى عالى و برجسته كه مسلمان حقيقى را از غير آن، ممتاز و مشخص مىسازد، مربوط مىشود. بخش دوم به چگونگى رفتن به سوى حائر، از لحظه خروج زائر از خانه خويش به قصد زيارت، تا هنگام ورود به كربلا و منطقهاى كه حائر مقدس در قلب آن قرار دارد و نيز از لحظه عبور از رود فرات، تا ورود به نينوا و غاضريّه و از غاضريّه تا رسيدن به حائر و از ورود به حائر، تا رسيدن به ضريح مطهر، ارتباط پيدا مىكند.
بخش نخست از برنامههاى زيارت حائر مقدس، همان مواردى است كه در روايت محمّد بن مسلم از امام صادق(ع)، آمده است. او مىگويد:
به امام صادق(ع)، عرض كردم: وقتى به زيارت پدر بزرگوارتان، شرفياب مىشويم، آيا رهسپار حجّ نيستيم؟ حضرت فرمود: آرى رهسپار حج مىباشيد؛ عرض كردم: بنابراين، ما هم به نيازمندىهاى حاجى، محتاجيم. حضرت فرمود: از