178

فصل ششم :حائر، مراسم تشرف و آداب زيارت آن

حائر حسب آنچه از محتواى روايات و تاريخ به دست مى‌آيد، از اماكن دينى - عبادى ساده نيست كه تنها براى زيارت، مهيّا شده باشد تا زائر، هر وقت اراده كند و هر طور بخواهد، آن را بدون رعايت برنامه‌ها و آداب مخصوص و معيّن زيارت نمايد. به همين جهت از آغاز تاريخ حائر، حقّ آن از قبيل تجليل و تقديس و گراميداشت، مدّنظر قرار گرفته و جايگاه والاى آن در شريعت اسلام، پذيرفته شده است. به گونه‌اى كه رعايت آداب حائر و توجه به مراسم شرفيابى به آن از جانب زيارت‌كننده، آن هم با دقت و عنايت تمام و كامل، از شرطهاى مهمّ و اساسى زيارت حائر است.

حائر حسينى(ع) و حرم مطهر آن بزرگوار، چنان‌كه در روايت آمده: «حرمى از حرم‌هاى خداى متعال و حرم پيامبر اكرم(ص) است»، ¹ لذا از امامان معصوم(عليهم السلام)، رواياتى نقل شده كه همگى گوياى اين مطلب‌اند و براى زيارت قهرمان اسلام، شهيد فرزند شهيد و پدر شهيدان و نيز براى زيارت آرامگاه جاودانۀ او، مناسكى همچون مناسك حجّ خانۀ خدا، قرار داده‌اند. چه اينكه زائر در حضور آن بزرگوار،