165مىگفت و آنان را به تبرّك جستن به تربت و سجده كردن برآن، تشويق و ترغيب مىفرمود.
شيخ طوسى(قدس سره) در كتاب «المصباح المتهجد»، از معاويۀ بن عمّار نقل كرده كه گفت:
امام صادق(ع)، كيسهاى از حرير زرد به همراه داشت كه تربت امام حسين(ع)، در آن بود و چون وقت نماز فرا مىرسيد، آن را در سجّاده خود قرار مىداد و برآن سجده مىكرد و سپس مىفرمود: البته سجده كردن برتربت اباعبدالله الحسين(ع)، حجابهاى هفتگانه را مىشكافد. 1امام صادق(ع)، در طول زندگى خود بر اين كار، مداومت داشت. صاحب كتاب «وسايل الشيعه» از ديلمى نقل كرده است كه گفت: «امام صادق(ع)، جهت فروتنى و خاكسارى در پيشگاه خداى متعال، جز بر تربت امام حسين(ع) سجده نمىكرد». 2ديگر امامان معصوم از فرزندان امام صادق(عليهم السلام) نيز راه و روش آن حضرت را دنبال نموده، عواطف شيعيان خود را تحريك مىكردند و همّتهاى آنان را بر مىانگيختند و انگيزههاى ايشان را جهت سجده بر تربت امام حسين(ع) و پايبندى به آن، بالا مىبردند. از اين رو در اخبار و احاديث خويش، از ثواب بزرگ و پاداش فراوان كسى كه به تربت آن حضرت، تبرّك جويد و برآن مواظبت نمايد، ياد مىكردند.
شيعيان در همارۀ تاريخ تا به امروز بر مواظبت از تربت، پايبند بوده، به آن توجه فوقالعادهاى داشته و برايش اهمّيت فراوان قائل بودهاند. ظاهراً مدت زيادى سپرى