149سادهدل، سرايت كرد.
اين تهمتهاى بىپايه و اساس در نوشتههاى شرقشناسان بينوا كه از عقايد مسلمانان و اختلافات مذهبى ايشان، به كلّى دور و به غايت بىخبرند، بازتاب يافت و كار به جايى رسيد كه برخى از اين بيگانگان، به پرسوجوى اين مسئله از مراجع تقليد برجسته شيعيان كشور عراق، با انگيزۀ ثبت نتيجه و جواب در «دايرۀ المعارف بريتانيا» مبادرت نمودند. 1 اكنون ملاحظه كنيد كه آثار و تبعات تبليغات گمراه كننده و زيانبار به كجا رسيده است. از همين رو، سنجيدن بيهودگى و رسوايى اين شبهه و ترديد، لازم و ضرورى به نظر مىرسد.
اين شبهه، عبارت از اين است كه بعضى از دشمنان و به اصطلاح رقيبان مذهب تشيّع، چنين وانمود كردهاند كه سجدۀ شيعيان بر تربت (مهر) در نماز، بدعت است و نوآورى در دين محسوب مىگردد. در صورتى كه اين كار، بسيار ساده و توجيه آن نيز در نهايت سهولت و سادگى است و هيچ طعن و تمسخرى، نسبت به مهمترين مذهب از مذاهب اسلامى كه تمسك آن به اصول استوار دين اسلام و خاندان پيامبر اكرم(ص)، بيش از ديگران به اثبات رسيده است، موجب نمىگردد.
هنگامى كه ادعاى باطل اين مدّعيان لافزن و دروغپرداز، ريشه دوانيد و در ميان عوام، گسترش يافت و به مرور زمان، بارور شد و ميوههاى تازه داد؛ پيرايه ديگرى بر آن بستند و گفتند: بتپرستى است! و سجده بر تربت امام حسين(ع)، نوعى پرستيدن بت به شمار مىرود؛ بدون اينكه ميان سجده بر چيزى و سجده براى چيزى، تفاوت و امتياز قائل شوند. به همين جهت، تربت را قرص، لوح، سنگ و گِلِ فشرده، ناميدند و به منظور اثبات مدّعاى خود و تأييد گفتههاى واهى و