146

فصل پنجم:حائر، زمين مبارك و تربت مقدس آن

فضيلت كربلا و قداست تربت آن در دين مبين اسلام

در دين حنيف اسلام به سرزمين كربلا، بيش از هر نقطه ديگرى از كرۀ زمين، شرافت و امتياز داده شده است. لذا كربلا، سرزمين برگزيدۀ خداوند، سرزمين مبارك و مقدس الهى، سرزمين فروتن و متواضع در پيشگاه خداى متعال شمرده شده است. همچنين حرم امنِ مبارك، حرمى از حرم‌هاى خداى متعال و پيامبر او(ص) و قبۀ‌الاسلام كه خداوند مؤمنان را همراه نوح پيامبر(ع) در ماجراى طوفان، به بركت آن نجات داد و از مكان‌هايى كه خداى متعال، دوست دارد در آنها پرستيده شود و بالاخره سرزمينى الهى كه تربتش شفابخش است ¹، خوانده شده است.

البته اين ويژگى‌ها و نظاير آن، كه همگى به كربلا تعلق گرفته، به هيچ نقطه ديگرى از سراسر كرۀ زمين، حتّى كعبه معظّمه - چنان‌كه از نظر خواهد گذشت - تعلق نگرفته است.

بى‌گمان بعد از واقعه عاشورا تا به امروز، مقايسه كربلا و كعبه بر زبان شاعران و