133مىشود و خداى متعال از ناله و زارى روز قيامت - روزى كه مردم، ناله و زارى مىكنند و فريادرسى ندارند - ايمنش مىگرداند؛ حتى اگر زائر ترسان ما، ناله و شيون كند، فرشتگان، آرامش و سكونش مىبخشند و با مژده و بشارت، قلبش را تسكين مىدهند. 1كاملاً پيداست كه سختگيرى و مجازات، بعد از قيام جناب زيد، شدّت يافت و در حدّ مُثلهكردن زائرين و قطع دست و پاى آنها، يا ساير اعضا و جوارح آنان، باقى نماند و مجازات مرگ مخالفان نيز به منظور جلوگيرى از هرگونه رفت و آمدى، ميان حائر و جاى جاى دنياى اسلام، بر آن افزوده گشت. ولى در همين حال، رواياتى صادر گرديد كه دلهاى زائران را تلطيف نمود و پاداش زيارت را، معادل ترس و بيمى كه به دلها راه مىيافت و حتى بيشتر از آن، تعيين كرد. بدينگونه، هر مشكلى را براى زائران آسان نمود و راه مستقيم مبارزه با ظلم و ستم را به آنان نشان مىداد. اين، همان حقيقتى است كه صفوان جمّال از امام صادق(ع)، نقل كرده و گفته است:
عرض كردم: پاداش كسى كه نزد قبر او؛ يعنى امام حسين(ع)، به دستور سلطان جائر (خليفه ستمگر) كشته شود، چيست؟
حضرت فرمود: با اولين قطره خون او، همۀ گناهانش آمرزيده مىشود و فرشتگان، سرشتى را كه از آن آفريده شده، غسل مىدهند تا همچون پيامبران مخلص، خالص شود و ناخالصىهايى كه از گِل و لاى اهل كفر و فساد بدو آميخته، از وى زايل گردد و نيز قلب او را، شستوشو دهند و فراخ سازند و سرشار از ايمان كنند. در نتيجه با خداى خود ديدار مىكند، در حالى كه از تمام آميزههاى تن و دل، پيراسته و خالص است و شفاعت در حقّ خانواده و برادرانش را به او، عطا نمايند و