163مكّه با او غريبه شده بودند.
به محمّد، دل بسته و به آينده، اميدوار، كه او نيز بتواند مانند پدرانش - ابراهيم و اسماعيل - به مردم حيات و زندگى ببخشد.
ولادت خورشيد كعبه
روزى، دست زنى، ديوار كعبه را لمس كرد. دردى داشت و از پروردگار كعبه كمك مىخواست. ناله مىكرد:(پروردگارا! من به تو و آنچه فرستادۀ تو است، ايمان دارم و نيز به تمام پيامبران تو و كتابهايشان، و سخن جدّ خود - ابراهيم خليل - را، راست مىدانم كه او بالابرندۀ ديوارهاى اين خانۀ قديمى توست. به حقّ اين خانه و به حقّ آنكه بنايش كرد و نيز به حقّ اين