70فراگير شده بود.
اينها منافقانى هستند كه اسلام آورده و در كنار پيامبر بودند، لذا مىفرمايد:
«وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً» ؛ هرگاه از دنيا رفتند، بر آنان نماز نخوان.
البته در برابر اين گروه، گروه ديگرى بودند كه با جان و دل در كنار پيامبر، از آرمانهاى آن حضرت دفاع مىكردند:
«لٰكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جٰاهَدُوا بِأَمْوٰالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ...» ؛ امّا پيامبر و كسانى كه با او ايمان آوردند، با مال و جان خويش جهاد كردند.
بنابراين، نظر شيعه آن نيست كه تمام صحابه و ياران پيامبر منافق بودند، آن گونه كه علماى وهابى نسبت مىدهند كه اين دروغ است بلكه شيعه گروه فراوانى از صحابه را مؤمن و مدافع پيامبر صلى الله عليه و آله مىدانند. قرآن هم اين نظر را تأييد مىكند، زيرا در كنار آيۀ «وَ السّٰابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهٰاجِرِينَ وَ الْأَنْصٰارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسٰانٍ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ...»؛ و آن كسانى كه از مهاجران و انصار از ديگران در گرويدن به اسلام پيشى گرفتند و كسانى كه با نيكوكارى آنان را پيروى كردند، خداوند از آنان خشنود است و ايشان از خدا خشنود مىباشند، مىفرمايد:
«وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرٰابِ مُنٰافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ