48آقاى بن باز در بازگشت خود از تكفير شيعه مىنويسد:
«عدّهاى از فارع التحصيلان دانشگاه اسلامى مدينه كه نسبت به علم و دينشان وثوق كامل دارم، ضمن تماس با من اظهار داشتند، علماى زيديّه بر عدم غلوّ نسبت به اهلبيت نظر دارند، و سزاوار نيست كه وقوع شرك از جانب برخى از عوام، مجوزى براى اتهام اكثريت آنان گردد.
بنابراين بر من واجب آمد كه در فتواى قبلى خود تجديد نظر كنم و از اين كه بدون مجوز شرعى مسلمانى را تكفير كنم و يا نماز خواندن پشت سر مسلمانى را منع نمايم، به خدا پناه مىبرم.
هر انسانى بايد طبق جرمش بازخواست شود و بر ظاهرِ گفتار يا كردارش محكوم گردد...
رئيس كلّ مركز تحقيقات علمى و افتاء و تبليغ و ارشاد؛ عبدالعزيز بن عبداللّٰه بن باز
1396/9/24 ه ق. 1
با مطالعۀ فتواى تكفير كنندگان روشن مىشود كه دليل و مبناى آنان در تكفير، مطالبى است كه صحّت ندارد و يا موجب كفر نمىشود، در غير اين صورت اينگونه فتاوا خودِ آنان را در بر مىگيرد. دلايل تكفير عبارتند از: