33 الدين للضرورة» ¹؛ مذهب ما آن است كه كسى از مخالفان را تكفير نمى‌كنيم جز در انكار ضرورى اصل دينى بديهى.

همچنين از جمع الجوامع نقل مى‌كند:

«ولانكفر أحداً من اهل القبلة ببدعة كمنكرى صفات اللّٰه تعالى و خلقه افعال عباده و جواز رؤيته يوم القيامة، امّا من خرج ببدعته من اهل القبلة كمنكرى حدوث العالم و البعث و الحشر للاجسام و العلم بالجزئيات فلا نزاع فى كفرهم لانكارهم بعض ما علم مجيىء الرسول بضرورة» ²؛ ما كسى را كه از اهل قبله باشد، به خاطر انجام بدعت تكفير نمى‌كنيم مانند منكران صفات خدا، خلق افعال بندگان و جواز ديدن خدا در قيامت، امّا اگر كسى با بدعت خود، برخى از امور ضرورى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آورده انكار كند مانند: حدوث عالم، بعث و حشر و علم به جزئيات براى خداوند، در اين صورت اختلافى در كفر او نيست.

و او نيز مى‌نويسد:

در بين مذاهب، سخنان فراوانى دربارۀ تكفير گفته شده است، ولى مجتهدان مذاهب، كسى را تكفير