23احاديث معتبر عقيده دارند و آن را مرجع دستورات دين مىدانند، به چه بهانه و عذرى اين احاديث را كنار گذاشته و بر خلاف سنّت و سيرۀ قطعى پيامبر اسلام فتوا به تكفير مىدهند و انسانهاى بىگناه را مىكشند؟!
آنچه از روايات اهلسنت بيان شد، در رواياتى كه از طريق اهلبيت عليهم السلام آمده، به خوبى تبيين و روشن شده است.
امام باقر عليه السلام در پاسخ اسماعيل جعفى كه پرسيده بود از: الدين الذى لايسع العباد جهله؟ فرمود:
«الدين واسع، ولكن الخوارج ضيّقوا على أنفسهم من جهلهم... 1
؛ دايرۀ دين و احكام آن بسيار وسيع و گسترده است ولى خوارج به خاطر جهالت و نادانى بسيار، آن را تنگ گرفتند.»
مقصود از «دين واسع» اين است كه دين اسلام به گونهاى نيست كه خوارج مىپندارند زيرا آنان هر كسى را كه گناه كبيرهاى مرتكب شود، كافر و اين عقيده را جزو ايمان مىدانند! بنابراين خروج از دين، يعنى انديشههايى كه سرچشمۀ آن، جهالت و نادانى نسبت به عمق اسلام است.
پارهاى از روايات، عناد و جمود را موجب كفر دانسته: