32برنمىتابند و هر گونه تعامل غير خصمانه با افكار ديگر را روا نمىشمارند.
اينان گفتوگو و تعامل علمى با ساير مذاهب را قرار دادن مذهب خود در معرض خطر و زمينۀ شك در دين و گمراهى مذهبى مىپندارند.
امّا ناگفته پيداست كه چنين توهّم نامباركى نه تنها هيچ مبناى درستى در كتاب خدا و سنّت پيامبر(ص) و سيرۀ اهل بيت(عليهم السلام) و منش سلف صالح ندارد، كه گونهاى گريز از واقعيتها و چشم بستن به روى حقيقت و سدّ باب علم و هدايت است.
كتاب خدا صريحاً عموم مسلمانان را به ترك تفرقه فراخوانده و ايجاد همبستگى و اخوّت اسلامى ميان آنان را نعمت خداوند برشمرده و