29اخلاق حسنه و پرهيز از رذائل نفسانى اختلافى ندارند، و اين براى امكان تقريب آن‌ها به يكديگر كافى به نظر مى‌رسد.

چگونه چنين نباشد؟! در حالى كه خداوند در قرآن كريم همۀ موحدّان و خداپرستان عالَم از مسلمان و غير مسلمان را صرفاً با اتّكاء به كلمۀ توحيد به سوى وحدت و همبستگى فراخوانده و فرموده است:

قُلْ يٰا أَهْلَ الْكِتٰابِ تَعٰالَوْا إِلىٰ كَلِمَةٍ سَوٰاءٍ بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمْ أَلاّٰ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّٰهَ وَ لاٰ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لاٰ يَتَّخِذَ بَعْضُنٰا بَعْضاً أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنّٰا مُسْلِمُونَ ؛ ¹ «بگو: اى اهل كتاب! بياييد به سوى باورى كه ميان ما و شما مشترك