88شيرازى به سامرا، در يكى از مسافرتهاى ميرزا كه همراه شاگردانش پياده از سامرا بر آستانۀ سيد محمد مشرّف گشتند، تعميراتى انجام داده و چند حجره به حجرات صحن افزودند.
مرحوم محلاتى در تاريخ سامرا، در خصوص اين عمارت مىنويسد:
«علامۀ خبير ميرزا حسين نورى، هشت حجره در جنوب صحن شريف و چهار حجره در طرف غرب بنا كرد، در حالى كه پيش از آن، تنها چند كلبۀ كوچكى بود كه عرضشان بيشتر از چهار وجب نبود، و طول صحن شريف بيش از 50 متر، و عرض آن زياده از 28 متر، و درازاى ديوارش بالاتر از حد قامت يك انسان و دو وجب نمىشد تا اين كه علامۀ نورى قدّس سره، آستين همّت را بالا زد و گنبد را با كشيكارى رنگينى پوشاند و بر روى مرقد مطهّر ضريحى از پولاد زرد نصب كرد و كف صحن شريف را با سنگ مرمر مفروش ساخت، و ديوارهايش را به مقدار يك قامت با سنگ مرمر مزيّن كرد و سطح بالاى ديوارها را نيز با آينههاى نگارين آينه كارى كرد.» 1
سپس ميرزا محمد تهرانى عسكرى، گردآورندۀ مستدرك البحار، صحن شريف را توسعه داده، حجراتى ديگر بدان افزود، در عصر مرجعيّت حاج آقا حسين قمى (م 1366ق) جمعى از مردم خيرخواه تهران