100محمّد تقى الجواد(ع) هيچ شكى نيست، او محرم اسرار و مورد اعتماد آل على(ص) بود و فيض حضور چهار امام، از امامان معصوم شيعه را درك كرده و افتخار تربيت حضرت نرگس خاتون با او بود، و آن بزرگ بانو پيش از آن كه همسر امام عسكرى(ع) شود، تحت تكفّل او بود و در سايۀ الطاف او درس تربيت و طريق تكامل را به كمال رسانده بود و حضرت حكيمه خاتون، مربّى حضرت نرگس خاتون شمرده مى‌شد.

در روزگار بسيار سختى كه شيعيان، از ملاقات پيشوايان پاك خويش محروم بوده و نمى‌توانستند درد دلشان را با آن بزرگواران بدون واسطه در ميان بگذارند، يعنى در دوران امام هادى(ع) بويژه عصر امام عسكرى و اوايل غيبت صغرى، اين بانوى بافضيلت، يكى از كسانى بود كه ميان امام(ع) و امّت اسلام، واسطۀ فيض بود و از سفراى آنها شمرده مى‌شد.

رسالتى كه حضرت زينب كبرى(س) پس از شهادت پيشواى شهيدان، به عهده داشت، در زمان امام حسن عسكرى به‌ويژه پس از شهادت او، درست همين رسالت بزرگ، با همان سختى و سنگينى بر دوش اين بزرگ بانو بود و به راستى كه چون زينب، آن شير زن عاشورا و مردآفرين روزگار، رسالت خود را به خوبى تمام انجام داد.

و تاريخ را مى‌سزد كه او را دومين زينب، در تاريخ