145
اَلصّٰادِقُونَ . 1
«آن اموال[فىء]، خاص بينوايان هجرت كردهاى است كه از خانههايشان و اموالشانرانده شدهاند، در حالى كه از خداوند، فضل و خشنودى مىجويند و [دين] خداو رسولش را يارى مىدهند. هم ايناناند كه راستگويند.»
جناب شيخ صالح در ذيل اين آيه مىنويسد:
«روشن است كه اين الفت و محبت و همدلى و صميميت، در اعماق دلهاى پر نور صحابه ريشه داشته است و هم چنان كه مىدانيد صفات والايى همچون ايثار و فداكارى و اخوت و برادرى، دوستى وصميميت، و پيوند پر عاطفه الفت و محبت همگى با آيات صحيح قرآن ثابت شده كه مجموعاً فضاى سرشار از محبت ميان صحابه را ترسيم مىكند... در آيۀ گذشته اگر دقت كنيد مىبينيد كه در آن، اثبات محبت انصار با مهاجرين است.» 2