85دخول - كه قبلاً ذكر شد - آمده است: «پس آنگاه عتبه را ببوس و با حالت خشوع و گريه وارد شو كه آن اجازهاى است از سوى حضرات معصومين(عليهم السلام)» 1 و در بعضى از زيارات كه علاّمۀ مجلسى(قدس سره) ذكر كرده است، آمده: «چقدر مشتاق بوسه بر آستان شما هستم» 2، و كفعمى در «المصباح» 3 بدان تصريح كرده و آن را از آداب زيارت برشمرده است و شيخ شهيد ما در «الدّروس» فرموده است: «اماميه برآنند.» 4 و علاّمۀ نورى آن را از آداب شمرده است 5 و علاّمۀ مامقانى، رسالۀ مستقلّى در اين باب نوشته است و روايت مىكند كه از شيخ الطائفه، شيخ مرتضى انصارى(قدس سره) در باب بوسيدن آستانهاى مقدّسه، سؤال شد، ايشان فرمود:
«من، آستان مشهد حضرت ابالفضل العبّاس(ع) را مىبوسم، چه
رسد به آستان مشاهد ائمّه(عليهم السلام)، امّا نه از اين جهت كه آستان محلّ شهادت آن بزرگواران(عليهم السلام) است، بلكه بدان جهت كه قدمگاه زائران ائمه(عليهم السلام) است.» 6