68بدن ما از دهان شما بيرون بيفتد و آن بدنهاى پاك و مطهر را گرگهاى وحشى بيابان دريابند و گذرگاه دام و ددان قرار گيرند!
آنچه امروز غنيمت مىدانى، براى فرداى تو غرامت سنگينى است، و آنچه را از پيش فرستادهاى، خواهى يافت، «و خداوند بر بندگان ستم روا ندارد»، به او شكوه مىكنم و بر او اعتماد مىجويم.
پس هر نيرنگى كه دارى بكن، و هر تلاشى كه مىتوانى بنما، و هر كوششى كه دارى به كار گير. به خدا سوگند نخواهى توانست ياد ما را از دلها و وحى ما را محو كنى، و به جلال ما هرگز نخواهى رسيد و لكه ننگ اين ستم را از دامن خود نتوانى شست، رأى و نظر تو بىاعتبار و ناپايدار است و زمان دولت تو اندك؛ جمعيت تو به پريشانى خواهد كشيد، در روزى كه منادى ندا سردهد: «لعنت خداوند بر ستمكاران باد».
و سپاس خداى را كه آغاز زندگى ما را به سعادت و آمرزش، و آخر آن را با شهادت و رحمت رقم زد. از خدا مىخواهم كه آنان را اجر جزيل عنايت كند و بر پاداش آنان بيفزايد، و خلافت را كه حقّ مسلّم ماست، بر ما شايسته گرداند؛ او خداى مهربانى است كه تنها بر او پناه مىجوييم.» 1