181 مَن يَشَاء وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِىَ خَيْرًا كَثِيرًا ¹رسيده باشد و در طفوليت به پدر بگويد: «چگونه با زبانى كه به وحدانيت و يگانگى خداوند شهادت داده‌ام «دو» بگويم». ²

اردبيلى در كتاب خود «جامع الرواة» نام حضرت زينب(عليها السلام) را در پايان كتاب « فصل في ذكر نساء لهن رواية غير مقفيات » آورده است. ³

مرحوم آيت الله العظمى خويى نيز در «معجم رجال الحديث» حضرت زينب(عليها السلام) را جزو راويات شمرده است و گفته است كه «جابر بن عبدالله انصارى» و «عباد العامرى» از او نقل حديث كرده‌اند. ⁴

آقاى دكتر فضلى در كتاب خود «اصول الحديث» به بحث روايت زن پرداخته است و ضمن صحّه گذاشتن بر آن، فهرست زنان راويه را نگاشته است كه در بخش «صحابيات» نام 25 زن، در بخش «تابعيات» نام 25 زن و در بخش «اماميات» نام 36 زن و در بخش «متفرقه» نيز نام 10 زن را آورده است. ايشان در «اماميات» اولين جايگاه را به حضرت زهراى مرضيه(عليها السلام) و دومين جايگاه را به سرّ نينوا و قافله سالار كربلا، حضرت زينب كبرى(عليها السلام) اختصاص داده است. ⁵

در ادامه به تعدادى از رواياتى كه عقيلۀ بنى هاشم، حضرت زينب كبرى(عليها السلام) راوى آن مى‌باشد، خواهيم پرداخت: