180« آية بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ بِالْجَنَّةِ شامل بريد بن معاويۀ عجلى، ابوبصير ليث بن البخترى مرادى، محمد بن مسلم و زراره مىباشد؛ چهار مرد نيككردار كه امينان حلال و حرام خداوند هستند و اگر آنان نبودند، آثار پيامبر و شريعت از بين مىرفت.»
آن امام همام در فرمايش ديگرى چنين فرموده است:
«اِعْرَفُوا مَنازِلَ النّاسِ عَلَى قدْرِ رِوايَتِهِم عَنّا»؛
«مقام و منزلت افراد را, بر اساس تعداد احاديثى كه از ما روايت مىكنند, بشناسيد.»
در اين ميان، نقش منسوبين به پيامبر اسلام(ص) و ائمۀ هدى(عليهم السلام) و امامزادگان را نبايد از نظر دور داشت، چرا كه؛ اهل البيت أعلم و أدري بما هو في البيت و بما نزل عليهم من غيرهم .
حضرت زينب(عليها السلام) به جهت مصاحبتى كه با مادرش فاطمۀ زهرا(عليها السلام) داشته است، روايات متعددى را از آن حضرت و نيز از امام على(ع) نقل كرده است كه از طريق سلسلۀ روات در كتب مضبوط شده و به ما رسيده است.
بايد به اين مطلب توجه داشت كه حضرت زينب(عليها السلام) در كلام امام سجاد (ع) به شهادت « أنتِ بحمدالله عالمةٌ بلا مُعلّمه فَهِمَةٌ غيرَ مُفَهّمَهُ » به علم لدنى رسيده است. او در خانهاى پرورش يافته است كه تك تك اعضاى آن از سرچشمۀ وحى سيراب شدهاند و همزيستى با آنان روح او را نيز آنچنان رقيق و زيبا كرده است كه به مقام والاى يُؤتِى الْحِكْمَةَ