13062 - لبؤة هاشميه (شير زن هاشمى)؛
63 - مظلومة وحيده (ستمديدۀ بىكس)؛
64 - مليكة الدنيا (شهبانوى جهان).
حضرت زينب و امام سجاد(عليهما السلام)
زينب(عليها السلام) در موارد عديدهاى جان امام سجاد(ع) را از خطر مرگ حتمى نجات داد. در هيچ شرايطى از امام غافل نشد و مراقب حضرت(ع) بود.
الف: در روز عاشورا؛ هنگامى كه امام حسين(ع) براى اتمام حجت، درخواست يارى نمود، فرزند بيمارش امام زين العابدين (ع) روانۀ ميدان شد. زينب با سرعت حركت كرد تا او را از رفتن به ميدان نبرد باز دارد، امام حسين(ع) به خواهرش فرمود: او را باز گردان، اگر او كشته شود نسل پيامبر در روى زمين قطع مىگردد. 1
ب: در روز عاشورا، وقتى لشكر ابن سعدملعون براى غارتگرى به خميهها ريختند و خواستند آن حضرت را به قتل برسانند، زينب(عليها السلام) رو به دشمنان كرده و فرمود: «به خدا قسم نمىگذارم او را بكشيد، مگر اين كه اول مرا بكشيد.»
خواستۀ امويان پليد آن بود كه ذرّيۀ على(ع) را نابود كنند و از نسل او كسى باقى نگذارند تا همۀ آثار امام(ع) را از هستى ساقط سازند.