218به طورى كه در تاريخ آمده است، حضرت از ابوولاد كاهلى دربارۀ زيد پرسيد و او گفت: او را در حالى كه مصلوب بود، ديدم، كسانى او را شماتت و افرادى نيز او را ستايش مىكردند. حضرت فرمود: ستايش كنندگان با او در بهشت و شماتت كنندگان، شريك خون او هستند. 1
ناگفته نماند كه خود زيد هم به امامت امام صادق(ع) معتقد بود.
قيامى ديگر كه در عصر امام صادق(ع) اتفاق افتاد، قيام محمد نفس زكيه بود كه امام صادق(ع) از همان آغاز با قيامشان مخالف بود. به آنان گوشزد مىكرد كه شما به حكومت نمىرسيد و محمد كشته مىشود.
منابع تاريخى، ماجراى بيعت علويان و عباسيان را با محمد كه عبدالله او را به عنوان «قائم آل محمد» معرفى مىكرد، نوشتهاند.
به طور خلاصه اين كه، گروهى از بنىهاشم انجمنى در ابواء تشكيل دادند كه در آن ميان، چون سخن از حضور امام صادق(ع) به ميان آمد، عبدالله (پدر نفس زكيه) گفت: او را اينجا نمىخواهيم كه مبادا او كار را بر شما تباه كند (يعنى با قيام شما مخالفت كند).
امام در آن جمع حاضر شد و فرمود: اين كار را نكنيد، زيرا هنوز زمان آن (قيام مهدى موعود) نرسيده است آن گاه دست به شانۀ عبدالله بن حسن زد و فرمود: به خدا سوگند، منصب خلافت به تو و