217(جاهليت) را در پيش گرفتند. پس دين خدا را تغيير دادند و آن را از اصل و مسير اصلى خود منحرف ساختند و چيزهايى بر آن افزودند و چيزهايى از آن كاستند و هر چه امروز از دين در دست مردم است همان صورت انحراف شدۀ دين است و از دينِ نازل شده از سوى خدا چيزى در دست مردم نيست. ¹

خيرالدين زركلى از علماى اهل سنت درباره مواضع امام صادق(ع) در برابر خلفاى عباسى مى‌نويسد: او با خلفاى بنى عباس داستان‌هايى داشت و نسبت به آن‌ها جدى بود و حق را آشكارا مى‌گفت. ²

امام صادق(ع) در برابر قيام ابومسلم خراسانى، موضع منفى گرفت. چون متولّى اصلى اين قيام بنى‌عباس بودند و هدفى جز دست‌يابى به قدرت نداشتند. به نقل شهرستانى در ملل و نحل، ابومسلم پيش از بيعت با سفّاح، نامه‌اى خطاب به امام صادق(ع) نوشت و گفت: همانا من دعوت كرده‌ام و مردم را از دوستى بنى‌اميه به دوستى اهل بيت فراخوانده‌ام. اگر به اين دعوت رغبت دارى بر تو زياد نيست.

امام صادق(ع) نيز در پاسخ او فرمودند: تو از ياران من نيستى و زمان نيز زمان من نيست. ³

امّا امام صادق(ع) با قيام زيد بن على در سال 122 ه . ق در زمان حكومت هشام بن عبدالملك به طور غيرمستقيم و ضمنى همراه بود،