160ابوزهره هم بر مقام و مرجعيت علمى حضرت مهر تأييد مىنهد و مىگويد:
«كان يقصدُهُ مِن ائِمَةِ الفِقهِ وَالحَديثِ كَثيرُون 1؛ از بزرگان فقه و حديث، خيلىها به قصد بهرهگيرى علمى پيش حضرتش مىآمدند».
فراوانى و گستردگى روايات امام در زمينههاى فقه، اعتقادات و علوم ديگر اسلامى، سبب شد تا محدثان اهل سنت نيز از آن حضرت نقل حديث نمايند. يكى از معروفترين آنها ابوحنيفه است. او با توجه به اين كه بيشتر احاديث وارده از طريق اهل سنت را نمىپذيرفت، روايات زيادى از طريق اهل بيت و به ويژه امام باقر(ع) نقل كرده است. 2
به جرأت مىتوان گفت آن چه در زمينۀ تفسير، كلام، فتوا، احكام حلال و حرام از آن حضرت صادر شده در ميان ائمۀ طاهرين كم نظير است. حتى حاكمان وقت نيز نمىتوانستند منكر انوار علمى حضرتش باشند.
ابرش كلبى از هشام بن عبدالملك پرسيد: اين كيست كه مردم عراق او را در ميان گرفته و مشكلات علمى خود را از او مىپرسند؟
هشام گفت: اين پيامبر كوفه است، خود را پسر رسول خدا و شكافندۀ علم و مفسّر قرآن مىداند و در نقلى ديگر گفت: همان كسى