133امامت امتداد يابد. محمد بن سعيد در اين رابطه مىنويسد: آن روز (عاشورا) كه على بن الحسين همراه پدرش بود، بيست و سه يا بيست و چهار سال داشت و هر كس بگويد كه او در آن زمان كوچك بوده و موى برنياورده بود، بىاساس است، بلكه او در آن روز بيمار بود و به همين جهت در جنگ شركت نكرد. 1
آمده است كه پس از كشته شدن حسين ابن على(ع)، شمر به سوى على بن الحسين(ع) آمد و او بيمار بود و در بستر خوابيده بود. شمر گفت: اين را بكشيد. يكى از همراهان وى گفت: سبحان الله! آيا جوانى را كه بيمار است و در جنگ هم شركت نداشته بكشيم؟
در اين هنگام عمر بن سعد در رسيد و گفت: با اين زنان و اين بيمار كارى نداشته باشيد. 2
بنابراين، بيمارى امام مصلحتى الهى براى حفظ حيات امام و ادامۀ الطاف بىشمار الهى در نصب امامت بود.
پرواز به سوى دوست
دربارۀ سال شهادت امام زين العابدين(ع) اقوالى از مورخان وجود دارد كه در بين آنها سال نود و چهارم و نود و پنجم شهرت دارد.
ابن سعد در طبقات خود از امام جعفر بن محمد الصادق(ع) و او از پدرش امام باقر(ع) نقل مىكند كه على بن الحسين(ع) در