132بعد، تو در فلان روز از فلان ماه نامهاى به حجاج نسبت به ما فرزندان عبدالمطلب با چنين مضمونى نوشتى. خداوند نيز اين عمل تو را بىپاداش نمىگذارد. آن گاه نامه را در همان روز براى عبدالملك فرستاد. وقتى نامۀ ايشان به دست عبدالملك رسيد، دانست كه نامۀ على بن الحسين(ع) درست همان روزى نوشته شده كه وى به حجاج نامه داده بود. همچنين دريافت، درست همان روزى كه وى غلامش را به سوى حجاج فرستاده بود، در همان روز غلام على بن الحسين(ع) از مدينه به سوى او رهسپار شده است. از اين رو، بر درستى گفتار و بزرگى و صلاح على بن الحسين(ع) پى برد و غلام آن حضرت را گرامى داشت و هدايايى براى امام فرستاد. 1
بيمارى امام، مصلحتى الهى
متأسفانه بسيارى از مردم ناآگاه، از امام چهارم به عنوان امام بيمار ياد مىكنند و با ذكر اين لقب در ذهن آنان شخصى رنجور و پژمرده تداعى مىشود، در حالى كه واقعيت غير از اين است. زيرا امام(ع) تنها در كربلا مدت كوتاهى بيمار بوده است و پس از آن بهبود يافته و در حدود 35 سال همچون ساير امامان از سلامت جسمى برخوردار بوده است. بىشك بيمارى موقت آن حضرت در آن حادثه، عنايت خداوندى بوده است تا بدين وسيله از وظيفۀ جهاد معذور گردد 2 و وجود مقدسش از خطر كشتار مزدوران يزيد محفوظ بماند و رشتۀ