103شبى در حجر اسماعيل بودم كه ديدم على بن الحسين(ع) به آنجا آمد. با خود گفتم او مردى صالح از اهل بيت نبوت است. بايد به راز و نيازهاى وى گوش فرا دهم تا ببينم چگونه نيايش مىكند. سپس ديدم كه تا صبح به نماز ايستاد و سرانجام به سجده رفت. در سجدهاش شنيدم كه مىگفت: پروردگارا! بندۀ ناچيزت به درگاه توست؛ نيازمند و درماندهات به درگاه توست. پروردگارا! گدايت به درگاه توست. پروردگارا! فقيرت به درگاه توست و از تو درخواست دارد.
(راوى مىگويد) در هيچ اندوهى اين دعا را نخواندم، مگر آنكه برطرف گرديد و گشايش حاصل شد. 1
حسن بصرى اهل بصره و از مشاهير تابعين كه فيض ملاقات اكثر اصحاب رسول خدا(ص) را دريافته بود. وى نزد عامّه به زهد و تقوا معروف است و صوفيان نيز او را پروردۀ نبوت و خو گرفتۀ فتوّت و كعبۀ علم و عمل و خلاصۀ حلم و ورع مىدانند. 2
زهد و تقوا و شكوه و عظمت امام سجاد(ع) چنان چشم او را خيره كرده بود كه بىاختيار به پاى او بوسه مىزد.
در خانۀ كعبه امام سجاد(ع) را ديد كه به صورت ناشناس، اشعار زير را با سوز و گداز مىخواند و به شدت ناله مىكند. مضمون اشعار عبارتند از:
- اى آن كه در هر نيازى دست اميد به سوى تو دراز مىشود،