1282. هنگامى كه پيامبر(ص) از حجۀ الوداع برمى‌گشت، جبرئيل در مكان غدير خم نازل شد و آيۀ تبليغ را بر حضرت نازل كرد:
(يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ ...) (مائده : 67)
اى پيامبر آنچه را كه از سوى پروردگارت مأموريت يافته‌اى ابلاغ كن، واگر نكنى رسالت او را ابلاغ نكرده‌اى و [از مردم بيمى نداشته باش كه] خداوند تو را از گزند آنها مصون مى‌دارد...
بعد از نزول اين آيه، پيامبر(ص) دستور توقف دادند. آنهايى كه از كاروان عقب مانده بودند رسيدند و كسانى كه از كاروان جلو افتاده بودند بازگشتند... . پس از نماز ظهر، از جهاز شتران، براى پيامبر(ص) ، سكويى ساختند. پيامبر(ص) با صداى بلند، همگان را مخاطب قرار داد و خطبه‌اى رسا و طولانى ايراد فرمود و در ضمن آن، فرمود: «... دو چيز گران‌بها در بين شما به يادگار مى‌گذارم؛ قرآن و عترتم كه اهل بيتم هستند و خداى دانا و مهربان به من خبرداد كه اين دو از هم جدا نخواهند شد تا در كنار حوض بر من وارد شوند...» 1.