109مشروعيت مىيابد». 1
ب) تفتازى مىگويد: «امامت با رأى يك نفر از اهل حل و عقد، براى كسى كه شايسته باشد منعقد مىشود». 2
ج) قاضى ايجى مىگويد: «در امامت ... نيازى به اجماع نيست؛ زيرا دليل عقلى يا نقلى بر آن وجود ندارد، بلكه بيعت يك نفر يا دو نفر از اهل حل و عقد كفايت مىكند». 3
د) عبدالقادر بغدادى (متوفاى 429 ه) : چون امامت با رأى يك نفر از اهل حلّ و عقد براى كسى كه شايسته باشد، ثابت مىشود، در صورت بيعت يك نفر، بر سايرين لازم است كه از او اطاعت كنند. 4
بنابراين، نتيجه مىشود كه:
يك حتى كسانى كه رأى يك نفر را براى تعيين امام كافى مىدانند نيز، قيد مىكنند كه هم انتخاب كننده بايد شرايط لازم را داشته باشد و هم انتخاب شونده.